ในอดีตเรานั้นมีวรรณคดีที่ได้รับการยกย่องจากวรรณคดีสโมสรรัชกาลที่ ๖ หรือบางทีเรียกว่า “ยอดของหนังสือ” ที่แต่งดีในแต่งละประเภท ดังนี้
![]() |
| ลิลิตพระลอ เป็นยอดของลิลิต |
![]() |
| สมุทรโฆษคำฉันท์ เป็นยอดของฉันท์ |
![]() |
| กาพย์มหาชาติคำเทศน์ (ปัจจุบันเรียกว่า “ร่ายยาว”) เป็นยอดของกาพ |
![]() |
| เสภาเรื่องขุนช้างขุนแผน เป็นยอดของกลอนสุภาพ |
![]() |
| เรื่องอิเหนาในรัชกาลที่ ๒ เป็นยอดของกลอนบทละคร |
![]() |
| เรื่อง หัวใจนักรบในรัชกาลที่ ๖ เป็นยอดของบทละครพูด |
![]() |
| เรื่องสามก๊ก ฉบับเจ้าพระยาพระคลัง (หน) เป็นยอดของความเรียงเรื่องนิทาน |
![]() |
| เรื่องพระราชพิธีสิบสองเดือน ในรัชกาลที่ ๕ เป็นยอดของความเรียงอธิบาย |
ต่อมาภายหลังได้มีการพิจารณาหนังสือที่แต่งดีขึ้นอีก ได้แก่
![]() |
| กาพย์เห่เรือ ของเจ้าฟ้าธรรมาธิเบศร์ เป็นยอดของกาพย์เห่เรือ |
| พระอภัยมณีคำกลอน ของสุนทรภู่ เป็นยอดของกลอนนิทาน |
![]() |
| สาวเครือฟ้า เป็นยอดของบทละครร้อง |
| มัทนะพาธา เป็นยอดของบทละครพูดคำฉันท์ |










ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น